Ecke links Ecke rechts
Header Pic   Header Pic
Header Pic  PfeilStart arrow O szkole arrow Koła zainteresowań arrow Koła zainteresowań GIM arrow Koło języka hiszpańskiego Header Pic
Header Pic
Start
Klasy
O szkole
Zainteresowania i uzdolnienia
Oferta edukacyjna
Dyrektor informuje
Rekrutacja kl 1 i kl 0
Mapa Strony
Wywiadówki
Reforma
Dzwonki
Kontakt
Szukaj
Linki
Innowacje pedagogiczne
Rada Rodziców
Przetargi

Koło języka hiszpańskiego PDF Drukuj Email
Wpisał: J. Szemet   
31.08.2016.


PROWADZĄCY JOANNA SZEMET
Czwartek, 8 LEKCJA, SALA A31





WSTĘP

        Ucząc się każdego języka obcego warto a nawet jest konieczne poznanie kultury, sztuki, historii, geografii, muzyki oraz literatury danego kraju, którego języka się uczymy.

        Poznanie chociaż części sfery społeczno-kulturowej daje nam pełny obraz i znajomość języka obcego.

        Dlatego też tak ważne jest poszerzanie wiedzy i zainteresowań związanych z kulturą danego kraju. W przypadku języka hiszpańskiego jest to nie tylko jeden kraj, ale również cały kontynent Ameryki Łacińskiej.

        Podstawowym celem tych zajęć jest wspieranie zainteresowań, ciekawości uczniów kulturą iberyjską, a także uzdolnień językowych i otwartości na inną kulturę i zwyczaje.

        Program zakłada realizację treści wykraczających poza program nauczania w klasie I gimnazjum, ma na celu wszechstronne poszerzanie wiedzy za zakresu kultury i języka hiszpańskiego.

CELE PROGRAMU

  Zapoznanie uczniów z najważniejszymi aspektami związanymi z historią, sztuką i kulturą Hiszpanii;

  Zainteresowanie różnorodnością kulturowo-społeczną krajów Ameryki Łacińskiej;

  Rozwijanie zdolności językowych;

  Kształcenie umiejętności i poszerzanie wiedzy uczniów wykraczające poza podstawowy program nauczania dla klas ogólnych;

  Kształtowanie systematyczności i cierpliwości niezbędnych przy nauce języka obcego;

  Rozwijanie aktywności poznawczej uczniów;


 

 CELE OPERACYJNE PROGRAMU – uczeń potrafi

  Wykorzystywanie umiejętności językowych w życiu, podróżach, kontaktach z obcokrajowcami;

  Dostrzeganie i tolerancja różnorodności społeczno-kulturowej w świecie

  Prezentowanie nabytej wiedzy w sposób poprawny, zrozumiały;

  Analiza nabytej wiedzy w celu poszerzania własnych horyzontów i wykorzystywanie jej w życiu codziennym;

  Łączenie wiedzy nabytej na lekcjach z nowymi elementami wykraczającymi poza podstawowy program nauczania;

                        CELE WYCHOWAWCZE ZAJĘĆ

  Kształtowanie umiejętności pracy w grupie;

  Kształtowanie systematyczności i konsekwencji w dążeniu do celu w czasie długotrwałego procesu nauki języka obcego;

  Wzmacnianie pewności siebie oraz kompetencji językowych;

                        PROCEDURY OSIĄGANIA CELÓW

        Koło z języka hiszpańskiego ma przede wszystkim wspierać ucznia w zakresie samodzielnego zdobywania wiedzy, pracy w grupie oraz samodzielnego utrwalania zdobytej wiedzy. Celem jest wzbudzenie zainteresowania krajami hiszpańskojęzycznymi.

        Proces nauki języka oraz tematów związanych z szeroko pojętą kulturą danych krajów opiera się na wspólnej pracy na zajęciach oraz samodzielnym, systematycznym działaniu, w czasie którego aktywną stroną ma być uczeń.

Nauczyciel ma być przede wszystkim przewodnikiem oraz organizatorem działalności uczniów.

        Konieczne jest stworzenie sytuacji dydaktycznych, które zachęcą do dalszej nauki i zgłębiania wiedzy z danego tematu.

Wiadomości zdobyte w sposób kreatywny i aktywny z pewnością będą trwalszą wiedzą.

Na tego typu zajęciach mamy idealne warunki do tego typu nauki.

        Sami uczniowie mogą współtworzyć formę zajęć oraz jej tematykę poprzez wprowadzanie własnych tematów, zainteresowań, zagadnień.

                        METODY I FORMY PRACY

  krótki wykład na dany temat;

  prezentacje, dyskusje;

  wykonywanie ćwiczeń, gier, zadań;

  praca indywidualna oraz grupowa np. przy przygotowywaniu prezentacji;

  krzyżówki, quizy;

  prezentacja, zdjęć, filmów, muzyki;

  testy, zagadki, łamigłówki;

                                EWALUACJA

Ocena uczniów uczęszczających na tego typu zajęcia będzie polegać przede wszystkim na sprawdzaniu opanowania wiedzy z zakresu programu zajęć.

 Koło z języka hiszpańskiego będzie przede wszystkim punktem wiedzy dla uczniów – pasjonatów kultury iberyjskiej, którzy chcą zdobyć nie tylko programową wiedzę językową, ale też szeroko pojęta wiedzę kulturową.



flaga_hiszpanii

KOŁO JĘZYKA HISZPAŃSKIEGO
opiekun koła: Joanna Szemet







NASZE DZIAŁANIA, TEMATY, CIEKAWOSTKI:

ESPAÑA - HISZPANIA

Nazwa Hiszpania (hiszp. España) wywodzi się od nazwy Hispania, którą Rzymianie nadali części Półwyspu Iberyjskiego. Alternatywną nazwą była Iberia – nazwa preferowana przez greckich pisarzy w odniesieniu do tej samej przestrzeni, wywodziła się ona od rzeki Iber (hiszp. Ebro).

Hiszpania jest dziedziczną monarchią konstytucyjną. Do 19 czerwca 2014 roku królem był Jan Karol(Juan Carlos) z dynastii Burbonów. Wstąpił na tron w 1975 roku po śmierci generała Francisco Franco. Król, mimo iż cieszy się ogromnym autorytetem w społeczeństwie nie ma w swych rękach żadnej realnej władzy. Mianuje szefa rządu, który zawsze wywodzi się ze zwycięskiego ugrupowania. W wyjątkowych sytuacjach może wygłaszać orędzia do narodu. Jest również najwyższym dowódcą wojska.

Obecnym królem Hiszpanii jest Filip VI zaś królową Letycja.

Premierem Hiszpanii jest od 2011 Mariano Rajoy.

Hiszpania dzieli się na 17 regionów autonomicznych. Każdy region ma swoją stolicę.

W Hiszpanii są 4 języki oficjalne: castellano (kastylijski, potocznie zwany hiszpańskim), vasco (baskijski – używany w regionie País Vasco – Kraj Basków), gallego (galicyjski – region Galicia- Galicja) oraz catalán (kataloński – używany w regionie Cataluña - Katalonia).


HYMN HISZPANII: Zapraszam do wysłuchania:

https://www.youtube.com/watch?v=zi6VIw2GgkE

 

¡Viva España!

Viva España, alzad los brazos, hijos
del pueblo español,
que vuelve a resurgir.

Gloria a la Patria que supo seguir,
sobre el azul del mar el caminar del sol.

Gloria a la Patria que supo seguir,
sobre el azul del mar el caminar del sol.

¡Triunfa España! Los yunques y las ruedas
cantan al compás
del himno de la fe.

¡Triunfa España! Los yunques y las ruedas
cantan al compás
del himno de la fe.

Juntos con ellos cantemos de pie
la vida nueva y fuerte del trabajo y paz.

Juntos con ellos cantemos de pie
la vida nueva y fuerte del trabajo y paz.

Viva España, alzad los brazos, hijos
del pueblo español,
que vuelve a resurgir.

Viva España, alzad los brazos, hijos
del pueblo español,
que vuelve a resurgir.

Gloria a la Patria que supo seguir,
sobre el azul del mar el caminar del sol.

Gloria a la Patria que supo seguir,
sobre el azul del mar el caminar del sol.

Niech żyje Hiszpania!

Niech żyje Hiszpania, wznieście ramiona, synowie
ludu hiszpańskiego,
który znów powstaje.

Chwała Ojczyźnie, która potrafiła podążać,
ponad błękitem morza, śladem słońca.

Chwała Ojczyźnie, która potrafiła podążać
ponad błękitem morza, śladem słońca.

Tryumfuj, Hiszpanio! Kowadła i koła
śpiewają w takt
hymnu wiary.

Tryumfuj, Hiszpanio! Kowadła i koła
śpiewają w takt
hymnu wiary.

Wraz z nimi zaśpiewajmy na baczność
o nowym życiu pełnym pracy i pokoju.

Wraz z nimi zaśpiewajmy na baczność
o nowym życiu pełnym pracy i pokoju.

Niech żyje Hiszpania, wznieście ramiona, synowie
ludu hiszpańskiego,
który znów powstaje.

Niech żyje Hiszpania, wznieście ramiona, synowie
ludu hiszpańskiego,
który znów powstaje.

Chwała Ojczyźnie, która potrafiła podążać
ponad błękitem morza, śladem słońca.

Chwała Ojczyźnie, która potrafiła podążać
ponad błękitem morza, śladem słońca.



12 DE OCTUBRE - 12 PAŹDZIERNIKA - DIA DE LA HISPANIDAD!- DZIEŃ KULTURY HISZPAŃSKIEJ

12 października to święto narodowe Hiszpanii - "Dia de la hispanidad" - dosłownie "dzień hiszpański". 

12.10.1942 r. Krzysztof Kolumb odkrył Amerykę. Jego wyprawę zafundowali tzw. Reyes Católicos - Królowie Katoliccy  - Izabela i Ferdynand, władcy Hiszpanii. Pod flagą hiszpańską Kolumb wyruszył w podróż, która zakończyła się właśnie 12 października.

Na pamiątkę tej wyprawy i odkrycia Ameryki, w której Hiszpanie panowali przez wiele lat dzień ten stał się świętem narodowym Hiszpanii.

Każdego roku w Madrycie odbywa się uroczysta parada, w której bierze udział hiszpańska rodzina królewska oraz przedstawiciele władz.


KONKURS WIEDZY O HISZPANII, HISZPANACH

i JĘZYKU HISZPAŃSKIM 8.12.2016:


Wyniku konkursu klas pierwszych:

I miejsce: Kacper Dębicki, kl. 1b

II miejsce: Hania Gos, kl. 1b, Kasia Adamczyk, kl. Ib

III miejsce: Maja stryszewska, kl. Ib, Michał Dziak, kl. Ia, Damian Stępień, kl. Ic, Kuba Wiewióra kl. Ic


Wszystkim uczestnikom, a było ich sporo, dziękuję za udział, a zwycięzcom gratuluję i życzę dalszego pogłębiania wiedzy o Hiszpanii!!!.


KOLĘDOWANIE PO HISZPAŃSKU22.12.2016

22. 12. 2016 uczennice klas pierwszych w czasie uroczystości szkolnych Jasełek, zaśpiewały kolędy po hiszpańsku (Noche de paz czyli Cicha noc) oraz piosenkę świateczną w języku hiszpańskim i angielskim Feliz Navidad. 

Wssystkim uczestniczkom gratuluję udanego występu oraz dziekuję za zaangażowanie.

Wszystkim życzymy Próspero Ańo Nuevo 2017!!!


PRZEPISY KUCHNI HISZPAŃSKIEJ:

Oto kilka przepisów kuchni hiszpańskiej, są to danianajbardziej znane i łatwe do zrobienia w domu. 

PAELLA VALENCIANA – najbardziej znane danie z ryżu z różnymi dodatkami, pochodzi z regionu Walencja, na wschodzie Hiszpanii.

 

Składniki:

• 500 g ryżu do paelli

•1 kg ud kurczaka, umytych i osuszonych

•1 kiełbasa chorizo, pokrojona w plastry o szerokości 1 cm

•20 g ostrej papryczki pokrojonej w talarki z gniazdami nasiennymi

•30 g umytej świeżej kolendry

•4 ząbki czosnku, pokrojone w plastry

•1 pęczek cebuli dymki, pokrojonej w kosteczkę

•niewielka ilość sosu piri-piri

•2 limonki, sparzone i umyte

•niewielka ilość oliwy z oliwek extra virgin

•niewielka ilość oleju rzepakowego

•10-15 oliwek z sardelami

•5 g kurkumy

•sól

•biały pieprz

Rozgrzej piekarnik do 150°C (termoobieg).    Przygotuj głęboki garnek z pokrywką, którego można używać w piekarniku.

PRZYGOTOWANIE:

Udka kurczaka pozbawiamy kości, z kości gotujemy wywar (kości wrzucamy do garnka z zimną osoloną wodą z dodatkiem niewielkiej ilości oliwy hiszpańskiej, gotujemy). Jeśli uda są duże, kroimy je na pół.

Mięso marynujemy białym pieprzem i solą. Na dnie głębokiego garnka rozgrzewamy niewielką ilość oleju rzepakowego, smażymy kurczaka z obu stron, na początku skórą do dołu, na mocno brązowy kolor.

Do dobrze przesmażonego kurczaka dodajemy pokrojoną kiełbasę chorizo (niewielką ilość pozostawiamy, będziemy używać w dalszej części przepisu), pokrojony w plastry czosnek, pokrojoną cebulę. Często mieszamy. Chwilę smażymy (nie można dopuścić do przypalenia się chorizo). Kurczaka zdejmujemy z patelni i przekładamy do miseczki.

Do garnka, w którym smażył się kurczak, a nadal jest chorizo, czosnek i cebulka, wrzucamy 1/2 kg suchego ryżu. Mieszamy, dorzucamy 1/2 limonki pokrojonej na mniejsze części i sok z 1/2 limonki. Dodajemy kurkumę (mniej więcej 1,5-2 łyżeczki), mieszamy. Doprawiamy ostrą papryczką, pokrojoną w plastry, razem z gniazdami nasiennymi. Do ryżu dodajemy wywar z kości (proporcje wywaru do ryżu: 1:1,5). Całość doprawiamy solą, mielonym białym pieprzem, mieszamy.

Dodajemy pozostałe plastry chorizo, kurczaka ponownie wkładamy do garnka. Garnek przykrywamy i wkładamy do piekarnika nagrzanego do 150°C na 30-35 minut.

Kolendrę siekamy dość grubo. Wyciągamy naczynie żaroodporne z piekarnika, doprawiamy sokiem z 1/2 limonki i niewielką ilością oliwy z oliwek extra virgin. Dodajemy posiekaną kolendrę i oliwki z sardelami.

 

GAZPACHO ANDALUZ – słynny chłodnik pomidorowy pochodzący z regionu Andaluzja, podstawa kuchni w upalne hiszpańskie lato.

 

Składniki:

•1 kg dojrzałych pomidorów (polecam odmianę malinową)

•1 czerwona papryka, bez nasion, pokrojona na 4 kawałki

•3 ząbki czosnku, przeciśnięte (lub mniej, gazpacho jest dość czosnkowe)

•4 łyżki octu winnego

•5 łyżek oliwy z oliwek

•1 łyżeczka cukru

•2 kromki białego chleba bez skórki

•sól, pieprz

•do przybrania: drobno pokrojone 1/2 ogórka, 1/2 czerwonej cebuli lub 2 cebulki dymki, 1/2 zielonej papryki

PPRZYGOTOWANIE:

1.Chleb podsusz przez 5-7 min. w rozgrzanym piekarniku. Uważaj, aby nie zbrązowiał. Pokrusz go na mniejsze kawałki.

2. Pomidory pokrój na ćwiartki, wytnij z nich twarde szypułki i pokrój na mniejsze części. Do naczynia robota kuchennego włóż pokrojoną paprykę i zmiksuj. Następnie dodaj pomidory, pokruszony chleb, czosnek i oliwę i zmiksuj na gładki krem. 

3.Do zupy dodaj 100-150 ml zimnej wody, do uzyskania pożądanej przez Ciebie konsystencji. Dopraw zupę cukrem, octem winny, solą i pieprzem. Wymieszaj.

4.Przelej gazpacho do miski, przykryj folią i wstaw do lodówki na co najmniej 3 godziny (możesz zostawić też na całą noc). Rozlej do miseczek i posyp posiekanymi warzywami. Możesz wrzucić do każdej miseczki z gazpacho kostkę lodu.

 

 

 

 

TORITILLA DE PATATAS – podstawa kuchni hiszpańskiej, podawana jako danie główne na ciepło lub jako przystawka na zimno, nawet na śniadanie.

 

Składniki:

 

6 dużych jaj

6 średniej wielkości ziemniaków, obranych i pokrojonych w kostkę lub plastry

1 cebula drobno posiekana

szczypta soli

oliwa z oliwek do smażenia

PRZYGOTOWANIE:

1. Rozgrzewamy oliwę na patelni i smażymy na niej ziemniaki.

2.Gdy ziemniaki będą miękkie, dodajemy cebulę i smażymy jeszcze chwilę.

3.Przekładamy ziemniaki z cebulą do miski i odstawiamy na bok, aby nieco przestygły.

4.W misce rozmącamy widelcem jajka z solą, dodajemy podsmażone ziemniaki z cebulą.

5.Na niedużej patelni rozgrzewamy łyżkę oliwy z oliwek i wlewamy delikatnie masę ziemniaczano-jajeczną.

6.Smażymy na małym ogniu pod przykryciem około 8 minut (na złoty kolor).

7.Odwracamy tortille na drugą stronę (przykładamy do patelni talerz, po czym energicznie odwracamy i delikatnie zsuwamy omlet z powrotem na patelnię) i smażymy kolejne 5 minut.

 

TURRÓN – słodki nugat zrobiony z miodu, orzechów lub migdałów. Podstawowy deser szczególnie na Boże Narodzenie.

 

Składniki:

•1 duże białko

•200 gramów cukru

•200 gramów płynnego miodu

•100 gramów prażonych orzechów ziemnych (można użyć pistacji/orzechów laskowych)

•100 gramów rodzynek (można zamienić z suszoną żurawiną/kandyzowanymi wiśniami/skórką pomarańczową)

•cukier puder do oprószenia

•2 arkusze papieru ryżowego lub wafle, opłatki

 

PRZYGOTOWANIE:

1. Wyłóż formę papierem ryżowym lub waflem. Ewentualnie wyściel dno formy pergaminem.
2. Ubij białko na sztywną pianę (może być ciężko to zrobić w stojącym mikserze, więc dobrze jest za pomocą trzepaczki ubić białko na pianę i dokończyć ubijanie mikserem).
3. Do rondla przełóż cukier, miód i glukozę (lub tylko cukier i miód). Gotuj na średnim ogniu. Co jakiś czas zamieszaj (tylko do rozpuszczenia się składników!). Włóż do rondla kuchenny termometr.
4. Gotuj syrop dopóki termometr nie wskaże 140 stopni C (może to trwać 5-10 minut w zależności od miodu).
5. Zdejmij rondel z ognia, wyjmij termometr i ponownie włącz mikser (na małe obroty).
6. Cienkim strumieniem wlewaj syrop miodowo-cukrowy do białek.
7. Po wlaniu całego syropu zwiększ obroty miksera na szybkie i miksuj przez około 6 minut. Białka będą bardzo sztywne.
8. Wmieszaj w białka dowolne orzechy (bez skórek i uprzednio podprażone), suszone owoce.
9. Wyłóż nugat na wafle/papier ryżowy. Wyrównaj masę. Przykryj waflem lub papierem ryżowym. Przyciśnij.
10. Odstaw nugat do stężenia w chłodnym miejscu przez około 6 godzin. Po tym czasie pokrój na dowolne kształty.
11. Turron przechowuj w szczelnym pojemniku do 10 dni po przygotowaniu.


FIESTA EN ESPAŃA!!!

Hiszpanie twierdzą, że w ich kraju nie ma dnia bez święta, fiesty czy jakiejś uroczystości.

Oto lista najbardziej znanych oraz ciekawych fiest:


La Tomatina – święto obchodzone w hiszpańskiej miejscowości Buńol, położonej w prowincji Valencia, podczas którego uczestnicy obrzucają się nawzajem pomidorami. Bitwa na pomidory odbywa się w ostatnią środę sierpnia, stanowiąc główny punkt trwającej cały tydzień fiesty, która co roku przyciąga tysiące turystów z całego świata.

Historia Tomatiny sięga ostatniej środy sierpnia roku 1945. Miejscowa młodzież, podobnie jak większość mieszkańców, znajdowała się na głównym rynku Buñol, gdzie obecnie świętuje się Tomatinę, biorąc udział w tradycyjnej paradzie gigantes y cabezudos (popularne w wielu miejscowościach Hiszpanii i Ameryki łacińskiej parady wielkich figur przedstawiających ludzkie postaci związane z historią i mitologią). Między grupą młodzieńców, którzy także chcieli wziąć udział w paradzie, a tymi którzy brali w niej udział doszło do przepychanek. Po upadku jednego z uczestników wywiązała się wzajemna bójka znajdujących się tam osób. Los chciał, że w sąsiedztwie znajdował się sklep z warzywami, ze skrzyniami pełnymi pomidorów wystawionych na ulicę na sprzedaż. Młodzież zaczęła obrzucać się nawzajem dorodnymi pomidorami aż do chwili interwencji sił porządkowych, które zakończyły bitwę skazując odpowiedzialnych za zniszczenie warzyw na grzywnę.

Rok później, ci sami sprawcy powtórzyli utarczkę, tym razem jednak przynosząc pomidory ze swoich domów. Podobnie jak przed rokiem zostali rozdzieleni przez siły porządkowe. Powtarzana co roku bitwa stała się zwyczajem, mimo braku oficjalnego charakteru i zgody burmistrza Buñol.

Na początku lat 50. zarząd miejski zabronił organizowania Tomatiny, co jednak nie powstrzymało niektórych uczestników, którzy kontynuowali zapoczątkowaną tradycję mimo licznych aresztowań. Mieszkańcy domagali się zniesienia zakazu, a ich upór doprowadził w końcu do uchylenia decyzji przez ratusz. Każdego roku przybywało coraz więcej uczestników z torbami wypełnionymi pomidorami.

W 1957 roku Tomatina została definitywnie uznana przez władze miasta i w kolejnych latach zaczęła być promowana jako część corocznych obchodów miasta.

Od 1980 roku dostawy pomidorów są zapewniane przez władze miasta, które co roku zwiększają ilość używanych do bitwy warzyw. Wraz z tym wzrostem zwiększa się także liczba uczestników, którzy ściągają do Buñol z całego świata. 27 sierpnia 2002 hiszpańskie Ministerstwo Turystyki uznało Tomatinę za Święto o Międzynarodowym Walorze Turystycznym.

Przygotowania do bitwy zaczynają się na długo przed ostatnią środą sierpnia. Na plantacjach w regionie Extremadura dojrzewają przeznaczone na bitwę pomidory. Używa się specjalnej ich odmiany o obniżonych walorach smakowych, która jest tańsza niż pomidory sprzedawane w hurtowniach. W przeddzień bitwy fronty kamienic na głównym rynku Buñol oraz budynki z sąsiednich ulic są zabezpieczane trwałymi plandekami przed zabrudzeniami elewacji i balkonów. W tym czasie ciężarowe samochody z przyczepami wypełnionymi pomidorami czekają gotowe do nadchodzącej bitwy.

Rozpoczęcie Tomatiny następuje około godziny 10. Aby mogło to nastąpić najpierw jeden ze śmiałków z tłumu musi wspiąć się na nasmarowany mydłem słup, na szczycie którego znajduje się hiszpańska szynka. W trakcie kolejnych prób, rozbawiony tłum śpiewa, tańczy i domaga się polewania siebie wodą przez strażaków oraz mieszkańców zgromadzonych na wyższych kondygnacjach budynków. Kiedy któremuś z ochotników uda się wspiąć po szynkę, armatni wystrzał daje znać do rozpoczęcia bitwy. Z ciężarówek pomidory są wyrzucane przez wcześniej wybranych chętnych wprost na uczestników bawiących się między uliczkami centrum. Bitwa polega na wzajemnym obrzucaniu się pomidorami, „każdy każdego”, organizatorzy zalecają uprzednie zmiażdżenie ich w dłoniach by uniknąć ewentualnych obrażeń. Wskazany jest luźny ubiór, który najprawdopodobniej nie będzie nadawał się do ponownego użytku oraz pełne i wiązane buty, które mocno trzymać będą się na nogach. W celach bezpieczeństwa zakazane jest wnoszenie przedmiotów mogących stwarzać zagrożenie, przede wszystkim szklanych opakowań. Zasadą jest także zakaz wzajemnego zrywania i rzucania koszulkami, jednak nie jest on przestrzegany i trzeba mieć na uwadze, że z bitwy często wraca się bez górnej części garderoby, dotyczy to zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Bitwa trwa godzinę i kończy się w podobny sposób jak zaczyna, to jest armatnim wystrzałem.

Po zakończeniu Tomatiny zaczynają się porządki. Uczestnicy korzystają z przygotowanych w tym celu publicznych pryszniców, często również z pomocy miejscowej ludności, która chętnie służy przyjezdnym wodą z ogrodowego węża. Ulicami zajmują się służby miejskie wspomagane przez strażaków, którzy spłukują hektolitry przecieru pomidorowego pozostałego po bitwie.

Corocznie udział w Tomatinie bierze około 30 000 osób.

 

 

Sanfermin – hiszpańskie święto ku czci św. Fermina (San Fermin), obchodzone w Pamepulnie (Navarras) każdego roku od 6 do 14 lipca. Słynie głównie z encierro, gonitwy z bykami po ulicach miasta.

Początki święta na cześć patrona miasta sięgają XIV wieku. Od 1592 roku odbywają się regularnie w lipcu. Sanfermines stopniowo zatraciło charakter religijny, stając się wydarzeniem świeckim, jednakże mieszkańcy Pampeluny, podchodząc do świąt bardzo poważnie, czynnie biorą udział w uroczystościach razem z dziećmi.

6 lipca w samo południe na Plaza de Consistorial pod miejskim ratuszem Alcalde (prezydent miasta) lub osoba wyznaczona przez burmistrza, często członek partii politycznej, wystrzeloną rakietą oznajmia rozpoczęcie tygodniowego święta. Tysiące ludzi zebranych na placu i otaczających go uliczkach rozpoczyna wielką zabawę. Strzelają szampany, które wylewane są na głowy zebranych, a wszyscy ubrani w białe stroje z czerwoną chustą (pańuelo) i przepasani czerwonymi szalikami (faja) głośno śpiewają, tańcząc na cześć św. Firmina (San Fermin). Zabawa przenosi się na uliczki starego miasta i okoliczne place i trwa do rana, gdzie o godz 8:00 rozpoczyna się pierwsza gonitwa (encierro). Stado składające się z 6 krów i 6 byków przemierza 825 metrów wąskimi uliczkami, kończąc bieg na Plaza de Toros. W gonitwie uczestniczą śmiałkowie, których z roku na rok przybywa i trzymając w dłoni zwinięte gazety, prowadzą stado do celu. Wieczorem każdego dnia odbywa się corrida, w której zabijane są byki z porannej gonitwy.

 

 

Las Fallas – Walencia. Święto Ognia (hiszp. Fallas de Valencia lub Fiesta de Las Fallas) – hiszpańskie święto o charakterze festiwalu odbywające się co roku w marcu w Walencji.

Głównym elementem święta są rzeźby tworzone z kartonu, plastrów, wosku i drewna, wykonywane według projektów zawodowych artystów plastyków, które płoną na ulicach miasta w ostatnim dniu świąt - 19 marca. Każdej grupie rzeźb towarzyszy mniejsza grupa, wykonana przed dzieci z danej dzielnicy lub osiedla, tę mniejszą grupę nazywamy 'ninots' (dziecięca).

Początki święta w Walencji sięgają XVI w., kiedy to tutejsi cieśle postanowili uczcić swego patronaśw. Józefa, paląc konstrukcje tworzone z drewnianych odpadów. Z czasem niektóre z nich zaczęły przybierać kształty ludzkie, by ostatecznie przekształcić się w formy znane współcześnie oraz karykatury znanych osób. 

Współczesne falle to ogromne, kolorowe monumenty. Nadal są prześmiewczym wyrazem opinii publicznej na bieżące, lokalne tematy. Montuje się je na początku marca na ulicach Walencji. Każda posiada temat dla dorosłych i dla dzieci. Wtapiają się one w tło miasta, tworząc harmonijną, bajkową przestrzeń. Najważniejsze falle w Walencji to: Nou Campanar, Na Jordana, El Pilar, Convento Jerusalen, Plaza del Ayuntamiento. Są one podziwiane i premiowane.

Każda falla jest centrum lokalnego stowarzyszenia. 16 marca fallery i fallerzy zakładają swoje tradycyjne stroje. Odbywa się przemarsz przez miasto wszystkich uczestników oraz wybranie najładniejszej fallery zarówno w kategorii dorosłych, jak również dzieci oraz odbiera się nagrody przyznawane przez urząd miasta za najciekawsze i najładniejsze falle. Wieczorem odbywa się cabalgata, czyli przemarsz przez miasto lokalnych orkiestr, odbywają się pokazy jazdy konnej, a następnie trwa całonocna zabawa aż do rana. Następnego dnia ma miejsce ofrenda i jest to ofiara kwiatów Matce Boskiej. Przez miasto wówczas maszerują wystrojone fallery, niosąc ze sobą bukiet kwiatów, na koniec bukiety układane są na drewnianym rusztowaniu znajdującym się przed bazyliką na Plaza De La Virgen, tworzącym stożek wokół rzeźby Matki Boskiej .

Podczas Las Fallas począwszy od 1 marca na Plaza del Ayuntamiento codziennie o godzinie 14-tej odbywa się La Mascleta - pięciominutowy pokaz huku i dymu petard. Całe święto trwa do 19 marca, kiedy to w nocy wszystkie falle zostają spalone.

 


Castells, region Katalonia. Castell – wieża budowana z ludzi. Jest to zwyczaj wywodzący się z Katalonii, którego początki sięgają XVIII w. Istnieją wieże (castells) o różnej formie i wysokości dochodzącej do 10 pięter, które tworzy czasami nawet ponad sto osób w różnym wieku.

W 2010 roku tradycja castell została wpisana na listę UNESCO.

 


Semana Santa. Wielki Tydzień w Sewilli to jedno z najważniejszych wydarzeń odbywających się w Sewilli. Odbywa się w Wielkim Tygodniu. Najbardziej znany jest z pochodu tzw. pasos, drewnianych platform z poszczególnymi scenami wydarzeń Pasji Juzusa. Niektóre z tych figur są bardzo stare i uchodzą za dzieła sztuki. Procesje są organizowane przez religijne bractwa, zwane hermandades i cofradías. Jej członkowie na czas procesji ubierają się w pokutne szaty, a także zakładają na głowy kaptury. Jednym z członków bractwa jest m.in. aktor Antonio Banderas..

 

 

Reyes Magos, Orszak Trzech Króli – uliczna parada organizowana w miastach Hiszpanii, w niektórych miastach MEksyku i w innych miastach świata. Podczas orszaku, Trzej królowie jadą ulicami miasta, rzucając dzieciom cukierki. Polski Orszak Trzech Króli zaliczany jest największych ulicznych jasełekna świecie.



22 MARCA - DZIEŃ KULTURY HISZPAŃSKIEJ


Marzec w naszej szkole upłynie pod hasłem Hiszpania :)

Uczniowie klas I brali udział w projekcie edukacyjnym o fiestach (wystawę plakatów można już obejrzeć w szkole), a także przygotowali wystawę o znanych Hiszpanach z różnych dziedzin: muzycy, malarze, politycy, pisarze, rodzina królewska, etc.


W dniu 22.03 od samego rana beziemy mieć prawdziwą fiesta espańola. Odbędzie się pokaz tańca flamenco wykonany przez profesjonalne tancerki.

 Uczniowie klas VI i I wezmą udział w zajęciach z Hiszpanką.

Następnie będziemy przygotowywać hiszpańskie przekąski, czyli tapas.

Po południu uczniowie wezmą udział w lekcji salsy, a następnie uczennice klas I zaprezentują piosenki po hiszpańsku w czasie dnia otwartego szkoły.

Późnym popołudniem będziemy mieć okazję spróbować hiszpańskich specjałow na małym poczęstunku.

Zatem - bienvenidos a la fiesta espańola!!!



Jak się obchodzi Wielkanoc w Hiszpanii?

W Hiszpanii Wielkanoc obchodzona jest bardzo uroczyście. Hiszpanie świętują w kościołach oraz na ulicach miast i wiosek, biorąc udział w licznych procesjach. Większy nacisk kładzie się na mękę Chrystusa niż na zmartwychwstanie, więc nie ma zwyczaju składania sobie życzeń świątecznych.

Wielki Tydzień przeżywany jest w Hiszpanii nie tylko w gronie rodzinnym, ale wspólnie, przez całe społeczeństwo. Wzdłuż głównych ulic miast ustawia się krzesła, pozostawiając centralne miejsce dla procesji, aby nawet ci, którym brakuje sił, mogli uczestniczyć w wydarzeniach. Dla jednych jest to tylko spektakl kulturalny, umiejętnie wykorzystywany do reklamy miejscowości w celach turystycznych, dla innych zaś to przede wszystkim obwieszczenie o śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa.

 

Procesje organizują różne bractwa, z których każde ma swojego patrona. Ich tradycja bractw wywodzi się z XIII wieku. Obecnie istnieje w Hiszpanii około 60 bractw, z których najstarsze, "El Silencio" (Cisza), powstało w 1340 roku. Ich członkowie organizują procesje we wszystkie dni Wielkiego Tygodnia. Najbardziej tradycyjne bractwa do tej pory nie przyjmują szeregów kobiet. W stolicy Aragonii, Saragossie, istnieją 23 różne kongregacje, które razem organizują w Wielki Tydzień ponad 50 procesji. Do najbardziej znanych należy procesja upamiętniająca wjazd Jezusa do Jerozolimy. Właśnie z Aragonii są znane rutas del tambor, czyli szlaki, którymi wędruje się uderzając w bębny.

 

Najbardziej spektakularne procesje Wielkiego Tygodnia odbywają się w Valladolid oraz na południu kraju - w Sewilli, Maladze i Murcji. Ubrani w historyczne stroje członkowie bractw niosą ogromne pasos, czyli platformy z figurami przedstawiającymi Matkę Boską, Chrystusa lub sceny pasyjne.

 

Często towarzyszą im osoby przebrane za postacie z Biblii oraz pokutnicy w spiczastych kapturach - capirotes. Tradycja pokutników sięga średniowiecza, kiedy osoby ukarane przez inkwizycję musiały przywdziewać sanbenito - szaty pokutnicze oraz zakładać spiczasty kaptur.

 

W różnych częściach Hiszpanii czasem można zobaczyć liczący wiele wieków zwyczaj samobiczowania. W Wielki Czwartek i w Wielki Piątek gmina San Vicente de la Sonsierra w La Rioja. Picaos idą boso, owinięci jedynie w białe płótno i ciągną za sobą ciężkie łańcuchy.

Wielkanoc w Hiszpanii jest rzeczywiście zjawiskowym wydarzeniem, zupełnie inaczej obchodzonym niż w Polsce.

 


PROJEKT EDUKACYJNY MUZYKA POPULARNA W HISZPANII ORAZ WIELKIEJ BRYTANII:

W kwietniu i maju 2017 uczniowie klas I , w tym uczestnicy koła z hiszpańskiego wzięli udział w projekcie edukacyjnym na temat muzyki popularnej hiszpańskiej i brytyjskiej.

Uczniowie mieli możliwość poszerzenia swojej wiedzy z zakresu kultury tych krajów, poznania różnych wykonawców, zespołów i stylów muzycznych.

Uczniowie w ramach lekcji dodatkowych przygotowali wspaniałe przentacje multimedialne, które przedstawili kolegom na lekcjach w dniu 8 i 15 i maja. 

Finałem projektu był quiz przygotowany w języku hiszpańskim i angielskim sprawdzający ich wiedzę z zakresu muzyki.

Na koniec uczniowie w grupach wzięli udział w konkursie "Jaka to piosenka?".

Za pracę , przentację oraz udział w projekcie uczniowie otrzymali oceny z języka hiszpańskiego oraz angielskiego, ale przede wszystkich kreatywnie spędzili czas i rozwinęli swoje zainteresowania.


WARSZTATY KULINARNE - GOTUJEMY W REATAURACJI "SLOW FOOD" - KUCHNIA HISZPAŃSKA!!!

W dniu 11 maja uczniowie klas I gimnazjum wzięli udział w  wyjątkowym projekcie promującym kulturę hiszpańską.

Uczestniczyliśmy w 3 - godzinnych warsztatach kulinarncyh w restauracji Slow Food na Bielanach Wr.

Mieliśmy wyjątkową mozliwość poznania przepisów tradycjnych hiszpańskich dań: GAZPACHO (pomidorowy chłodnik), TORTILLA DE PATATAS(ziemniaczano-jajeczny omlet z papryką i kiełbasą chorizo) i CHURROS CON CHOCOLATE (wyjątkowe ciastka z czekoladą).

Pod okiem trzech profesjonalnych kucharzy uczniowie samodzielnie wykonali powyższe dania, a następnie we wspaniałej atmosferze i otoczeniu mogliśmy rozkoszować się smakami Hiszpanii. Spędzony tam czas był naprawdę udany!



KLASA II GIMNAZJUM

Uczestnicy zajęć koła z j. hiszpąńskiego klas II w roku szkolnym 2017-2018 będą kontynuować naukę związaną z szeroko pojęta kulturą iberyjską. Czeka nam wiele projektów, wyjazdów, warsztatów, dzięki którym uczniowie poszerzą swoje zainteresowania, wiedzę i horyzonty.

Na ostatnich zajęciach uczniowie poznali region Hiszpanii o nazwie Walencja, który leży na wschodzie kraju. Region śłynie z najpiększejszych plaż, pięknym zabytków, największego ocenarium w Europie oraz interesujących fiest np. FALLAS , święto ognia, które ma miejsce w Walencji stolicy reionu w marcu. Walencja słynie też ze wspaniałej kuchni, PAELLA czyli ryż z warzywami i owowacami morza, barwiony aroatycznym szafranem to jedno z najsłynniejszych dań. 

Walencja to trzecie do do wielkości miasto Hiszpanii, kazdy znajdzie tam cos inspirującego dla siebie! Conoce esta ciudad! Poznaj to miasto! 


27.09.2017 WARSZTATY JĘZYKOWO-KULTUROZNAWCZE!!

Uczniowie klas II gimnazjum, w tym uczestnicy koła, wezmą udział w wyjątkowych warsztatach, które odbędą się w Studium Języków Obcych Politechniki. 

Pierwszy  warsztat zatytułowany "Ale Meksyk! Majowie, mariachi i trochę magii" ma przybliżyć uczniom najważniejsze aspekty kultury, sztuki i muzyki Meksyku.

Drugi warsztat "Ogień, pokutnicy i podbój Hiszpanii. Iberyjskie święta znane i nieznane" zaznajomi uczniów z ciekawymi fiestami, świętami lokalnymi Hiszpanii. 

Warsztaty będą wspaniała okazją dla uczniów do poznanie ciekawych aspektów kultury Meksyku i Hiszpanii, a także poszerzenia wiedzy językowej. 



MEKSYK – NIEZYWKŁY KRAJ, NIEZWYKLI LUDZIE:

MAJOWIE

 grupa ludów indiańskich mówiących językami z rodziny maja, zamieszkujących południowo-wschodni Meksyk (Północny Jukatan i stan Chiapas, Gwatemalę , Belize i zachodni Honduras), w węższym znaczeniu nazwa „Majowie” odnosi się wyłącznie do grupy zamieszkującej półwysep Jukatan(tzw. Majowie jukatańscy).

Główne osiągnięcia cywilizacji Majów w dziedzinie architektury stanowiły monumentalne zespoły przestrzenne, złożone ze świątyń na wysokich piramidach schodkowych, pałaców, tarasów, dziedzińców i kamiennych boisk do gry w piłkę, oraz zastosowanie w budownictwie tzw. fałszywego sklepienia; W dziedzinie sztuki – ozdoby ze stiuku, malowidła ścienne, rzeźby i płaskorzeźby z kamienia, drewna i kości, polichromowana ceramika oraz wyroby złotnicze. Majowie rozwinęli pismo hieroglificzne i dwudziestkowy system liczbowy, prowadzili obserwacje astronomiczne i posługiwali się precyzyjnymi systemami rachuby czasu. Po hiszpańskim podboju nastąpił całkowity upadek cywilizacji Majów; w okresie kolonialnym, a także po zdobyciu niepodległości przez Meksyki inne kraje na pocz. XIX w., Majowie podejmowali wiele lokalnych zbrojnych prób odzyskania samodzielności politycznej (m.in. przez kilkadziesiąt lat, do przeł. XIX i XX w., utrzymywali kontrolę nad częścią terytorium Quintana Roo na Jukatanie).

 

Obecnie Majowie, w szerokim znaczeniu tej nazwy, stanowią w krajach zamieszkania przede wszystkim ludność wiejską, zajmującą się rolnictwem, hodowlą i rzemiosłem, które – zwł. tkactwo i garncarstwo – jest ważną częścią lokalnych przemysłów turystycznych; mówią ponad 20 językami i dialektami, większość posługuje się też językiem hiszpańskim; ich liczbę szacuje się na ok. 2 mln; w dużej mierze zachowali własną specyficzną kulturę.


NAVIDAD CZYLI BOŻE NARODZENIE PO HISZPAŃSKU

 

Szopka zamiast choinki

Pomimo, że Hiszpania podobnie jak Polska jest krajem o głęboko zakorzenionych tradycjach katolickich, Boże Narodzenie pod wieloma względami wygląda inaczej. Przede wszystkim w znacznie większym stopniu celebruje się 6 stycznia, czyli Święto Trzech Króli. To właśnie wtedy dzieci otrzymują prezenty, które przynosi jednak nie Święty Mikołaj, ale właśnie Trzej Królowie. Rzadkością w Hiszpanii jest bożonarodzeniowa choinka – tradycyjnie w każdym domu stawiana jest szopka czyli belén (słowo pochodzące od hiszpańskiej nazwy Betlejem). Obca Hiszpanom jest też tradycja przygotowywania 12 potraw na wigilijny stół, a 26 grudnia nie jest dniem wolnym od pracy.

4 miliony euro na Boże Narodzenie

 

Mówiąc o Bożym Narodzeniu w Hiszpanii z pewnością nie można pominąć bożonarodzeniowej loterii, która od ponad 200 lat cieszy się wielką popularnością (bierze w niej udział 98% dorosłych mieszkańców Półwyspu Iberyjskiego). Każda rodzina kupuje przynajmniej jeden kupon, ale w loterii bierze się też udział w pracy, kupony można nabywać oprócz tego wspólnie z rodzeństwem czy przyjaciółmi. Każdy kupon składa się z 10 części, które mogą być zakupione oddzielnie, i drukowany jest w 160 identycznych kopiach. Wyniki loterii ogłaszane są jeszcze przed świętami, 22 grudnia. Największa wygrana w losowaniu to 4 mln euro, a szansa na jej zdobycie wynosi 1:100 000. Wielkość puli nagród każdego roku sprawia, że hiszpańska loteria jest uznawana za największą na świecie.

Owoce morza na Wigilię

 

Podobnie jak w Polsce, 24 grudnia cała rodzina gromadzi się na wigilijnej kolacji. Na świątecznym stole królują ryby oraz owoce morza, zwłaszcza różne rodzaje krewetek. Bardzo popularnym daniem w całej Hiszpanii jest besugo, czyli morlesz, ryba z rodziny okoniowatych. Jeśli chodzi o potrawy mięsne, tradycyjnie przygotowuje się pieczone prosię, jagnięcinę, a często także indyka. Należy jednak podkreślić, że kuchnia hiszpańska jest lokalnie bardzo zróżnicowana, a więc to, co pojawi się na wigilijnym stole zależy od danego regionu; w Galicji np. popularnym daniem jest dorsz (bacalao) z kalafiorem, a w Madrycie słodka zupa z migdałów. W całym kraju natomiast kupuje się bardzo dużo typowo bożonarodzeniowych słodyczy. Są to przede wszystkim turrony (zdjęcie nr 1), czyli rodzaj kostek z nugatu, tradycyjnie przygotowywanych z miodu, cukru i białek, gotowanych razem, aż miód się skarmelizuje, oraz orzechów piniowych, laskowych lub migdałów. Mogą być kruche, tak jak biały turrón z Alicante, czy miękkie i ciągnące się jak turrón z Jijony, w którym migdały starte są na pastę. Oprócz tego warto spróbować różnych słodyczy z marcepanem, alfajores (ciastka z kajmakiem) czy polvorones (zdjęcie nr 2) (rodzaj kruchych ciastek z mąki, cukru, mleka i orzechów, produkowanych przede wszystkim w Andaluzji).

  

Kto zapłaci za ciasto Trzech Króli?

 

Dniem szczególnie oczekiwanym przez dzieci jest Świeto Trzech Króli (Los Reyes Magos), bo wtedy właśnie dostają prezenty. 5 stycznia organizowane są w każdym mieście hiszpańskim barwne pochody uliczne (Orszak Trzech Króli, hiszp. cabalgatas), w których pojawić się mogą nawet bajkowe postaci. Kolejną atrakcją związaną z tym świętem jest roscón, czyli ciasto Trzech Króli, mające kształt pierścienia, przekładane przeważnie bitą śmietaną i zdobione karmelizowanymi owocami. W środku znajduje się figurka (przedstawiająca np. jednego z Trzech Króli) oraz ziarno fasoli. Zgodnie z tradycją osoba, która trafi na fasolkę musi zapłacić za roscón, a ta która znajdzie figurkę zostaje ogłoszona królem lub królową.

W dniu 22.12.2017 uczniowie klas II zaprezentują na Jasełkach szkolnych kolędę hiszpańską pod tytułem „Los peces en el rio” oraz złożą życzenia świąteczne w wielu językach.


Poniżej tekst kolędy:

La Virgen se está peinando 
entre cortina y cortina 
los cabellos son de oro 
y el peine de plata fina. 

Pero mira cómo beben los peces en el río 
Pero mira cómo beben por ver al Dios nacido 
Beben y beben y vuelven a beber 
Los peces en el río por ver a Dios nacer. 

La Virgen está lavando 
y tendiendo en el romero 
los pajaritos cantando 
y el romero floreciendo. 

Pero mira cómo beben los peces en el río 
Pero mira cómo beben por ver al Dios nacido 
Beben y beben y vuelven a beber 
Los peces en el río por ver a Dios Nacer. 

La Virgen se está peinando 
entre cortina y cortina 
los cabellos son de oro 
y el peine de plata fina. 

 

„ŚWIĄTECZNE SPOTKANIE PO HISZPAŃSKU”



W dniu 20 grudnia 2017 uczniowie klas II gimnazjum wzięli udział w przedświątecznym spotkaniu z dyrektorem Instytutu Casa de Espańa panem Manuelem Suarez.

Instytut promuje język i kulturę hiszpańską. Spotkanie było bardzo ciekawą okazją do zapoznania uczniów z tradycjami, zwyczajami świątecznymi w Hiszpanii.

Pan Manuel przygotował bardzo interesującą prezentację multimedialną, podczas której przedstawił znane i nieznane zwyczaje świąteczne w Hiszpanii. Uczniowie wykazali się dużym zainteresowaniem, chętnie podjęli się nawet zaśpiewania kolędy hiszpańskiej, a także niezwykle aktywnie brali udział w quizie przygotowanym przez pana Manuela. Nagrodą były tradycyjne hiszpańskie, świąteczne słodkości.

Spotkanie było świetną okazją nie tylko do poszerzenia swojej wiedzy z zakresu kultury, ale też wspaniałą okazją do poszerzenia wiedzy językowej, gdyż całe spotkanie odbyło się w języku hiszpańskim.

Uczniowie wyszli ze spotkania bardzo zadowoleni i zmotywowani do dalszej nauki języka hiszpańskiego.

  



W NOWYM ROKU DUZO UWAGI POŚWIĘCAMY WIEDZY O AMERYCE ŁACIŃSKIEJ. PONIŻEJ KRÓTKA PREZNETACJA TAŃCÓW LATYNOAMERYKAŃSKICH:


TANGO ARGENTYŃSKIE

rodzaj muzyki i taniec związany z miastem zapoczątkowany w Argentynie i w Urugwaju. Wykonywany zazwyczaj przez orkiestrę tanga. Charakterystycznym instrumentem muzyki tanga jest bandoneon.

Klasyczne tango argentyńskie jest tańcem charakteryzującym się improwizacją i bliskością partnerów. Liryka tang, pisana często w lunfardo, wyraża zazwyczaj smutek lub zawód miłosny. Jeden z najwybitniejszych poetów tanga Enrique Santos Discépolo nazwał tango smutną myślą, którą się tańczy.

Tango – zarówno taniec, jak i muzyka – jest częścią światowego niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości i w 2009 roku zostało wpisane na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO

Styl tańca, który powstał około 1900 w Montevideo Buenos Aires nosi nazwę tango argentyńskie. Prymitywna forma tanga pojawiła się już pod koniec XVIII wieku. Początkowo tańczono je w podrzędnych lokalach i domach publicznych[10]. Tango było jednym z pierwszych po walcu i polce tańcem, w którym mężczyzna i kobieta w tańcu obejmowali się. Jednak najważniejszym nowym elementem tanga był fakt, że do tej samej muzyki można było tańczyć różne figury. Ten improwizowany charakter tańca wprowadził zupełnie nowy element pomiędzy dwiema tańczącymi osobami.




CHA-CHA

Cha-chacha-cha-cha – młody kubański, latynoamerykański taniec towarzyski w metrum parzystym 4/4 i typowym tempie 32-33 takty/min, wywodzący się z rumby i mambo.

Taniec cha-chy opiera się na kroku chassé czyli kroku w formacie odstaw-dostaw-odstaw. Chassé wykonywane do tyłu nosi nazwę back lock (odstaw-skrzyżuj-odstaw), natomiast w przód lock step (format identyczny jak w krokach do tyłu). Aby cha-cha wyglądała efektownie, należy zwrócić uwagę na przeprostowywanie kolan oraz ogólną moc nóg. Ma to również wpływ na ruch innych partii ciała, na przykład bioder.

W stylu i sposobie tańczenia cha-cha zmieniała się bardzo często. Jej autorem był Pierre Lavelle. Początkowo ważna była forma staccato, która polegała na ostrym zginaniu i prostowaniu kolan. Z czasem została zastąpiona łagodniejszą, lecz równie rytmiczną akcją nóg. Forma taneczna cha-chy została ustalona dopiero w 1953. Po raz pierwszy zatańczono ten taniec w Niemczech w 1957, a Gerd Hadrichzademonstrował pierwsze kroki. Cha-cha ma w sobie dużo elementów rumbybeatu. Wiele osób uczy się tego tańca. Ma on umiarkowanie szybkie tempo.


RUMBA

Nazywana tańcem miłości lub tańcem namiętności. Wchodzi w skład dziesięciu tańców towarzyskich. Rumba ma metrum 4/4. Rozliczenie tempa kroku podstawowego to wolny, szybki, szybki. Trzymanie podobnie jak w innych tańcach latynoamerykańskich może być otwarte (za jedną rękę) lub zamknięte (obiema rękoma). Ciężar ciała musi być stale utrzymywany nad palcami stóp. Chodzenie w tym tańcu odbywa się na nogach przeprostowanych.

Partnerka w rumbie kusi i wymyka się, partner zaś prezentuje swą wybrankę i pozornie podejmuje jej grę, ale tak naprawdę to on prowadzi. Rumbę na turniejach tańca tańczy się jako trzecią z pięciu tańców latynoamerykańskich.

Rumbę towarzyską rozliczać możemy w dwóch rytmach: wspomnianym już raz, dwa, trzy, cztery czyli w rytmie square, ale także w rytmie cubana (cztery, raz, dwa, trzy).

Rumba to taniec, wymagający dobrej koordynacji ruchów i znakomitej kondycji fizycznej. Ale o tym tańcu nie decyduje jedynie technika, której można się nauczyć, ale zaangażowanie w taniec, zmysłowość. "Bohaterką" tego tańca jest kobieta, emanująca erotyzmem, który przenika każdy jej ruch, to na niej skupia się nasza uwaga. Rumba to przepełniony erotyzmem miłosny taniec, pełen zmysłowych gestów i wężowych ruchów całego ciała. Dobrze zatańczona rumba to wręcz miniprzedstawienie teatralne. Używając wszystkich swoich wdzięków tancerka uwodzi mężczyznę, to patrzy mu w oczy, to znowu udaje, że go nie widzi, wzrokiem szuka innego, aby wzbudzić zazdrość partnera, zniewolić go i całkowicie nad nim zapanować. Kobieta, która tańczy rumbę, jest odważna i zmysłowa - i to właśnie powinien podkreślać strój.

MAMBO

 taniec towarzyski pochodzący z Kuby, w metrum parzystym. Ukształtował się w latach 30. XX wieku.

To fuzja swingu i muzyki kubańskiej stworzyła rytm, który był początkiem mambo. Szczyty popularności tego tańca to lata 40. oraz część lat 50. XX stulecia. Potem cha-cha wyparła ten taniec z salonów i stracił on popularność. Obecnie mambo znowu zyskuje sobie zwolenników dzięki takim filmom, jak Dirty Dancing czy Dirty Dancing 2 ( Havana Nights ). Aktualnie pod nazwą „mambo” rozumie się przede wszystkim salsę w stylu New YorkMambo jest podobne do samby w krokach i akcji. Jest jednak bardziej „miękkie”


BACHATA

Bachata (czyt. baciata) – rodzaj muzyki tańca, który powstał i pierwotnie ewoluował w wiejskich i rolniczych terenach Dominikany. Tematyka piosenek jest przede wszystkim romantyczna i uczuciowa; najczęściej spotykane są utwory mówiące o smutku i złamanym sercu. W rzeczy samej na początku dla określenia nowego gatunku używano terminu amargue” czyli „gorzka muzyka”, dopóki nie pojawiła się na scenie właśnie bachata - nazwa raczej dwuznacznego pochodzenia (ale dosyć neutralna nastrojowo). Często jest porównywana do bluesa.

Bachata została wymyślona przez służących, którzy śpiewali piosenki do tej muzyki na koniec dnia, po pracy. Tworzyli muzykę na nietypowych instrumentach - przedmiotach łatwo dostępnych, niekoniecznie instrumentach muzycznych. W niektórych częściach Dominikany słowa bachata używa się na określenie śmieci, ale jednak większość ludzi twierdzi, że oznacza przede wszystkim zabawę, imprezę. Niektórzy twierdzą, że termin wywodzi się z włoskiego ballata, używanego na określenie muzyki popularnej kilka stuleci wstecz na Półwyspie Apenińskim. Bachata nie rozpoczynała swojej kariery jako taniec uwielbiany na salonach i mocno popularny, jak to ma miejsce w dzisiejszych czasach.


MERENGUE

 rodzaj żywej, radosnej muzyki i tańca, który ma swoje korzenie w Dominikanie. W dosłownym tłumaczeniu z języka hiszpańskiego merengue znaczy tyle co "beza". Muzykę wykreował w latach 20. XX wieku Ñico Lora, a wypromował Rafael Leónidas Trujillo, prezydent Dominikany w latach 30. XX wieku, kiedy to merengue stał się narodową muzyką i narodowym tańcem.

Muzyka merengue charakteryzuje się wyraźnym, jednostajnym rytmem; tradycyjnie teksty piosenek były dość wulgarne. W XXI wieku w gatunku Merengue specjalizował się m.in. Papi Sanchez, a obecnie m.in. zespół Los Hermanos Rosario.

 


 

UCZESTNICZKI PROJEKTU EDUKACYJNEGO PT. „MEKSYK ZNANY I NIEZNANY. ABC POLSKIEJ I MEKSYKAŃSKIEJ SZKOŁY” napisały artykuł na temat ciekawostek o Meksyku. Artykuł ukazał się w gazetce szkolnej wraz z zdjęciam. Tytuł artykułu "20 zaskakujących faktów o Meksyku". Zapraszamy do lektury.

 

 

III. 2018

 Obecnie uczniowie klas II realizują projekt edukacyjny pt. "Kraje i ludzie Ameryki Łacińskiej". Na pcozątku kwietnia zostanie zaprezentowana wystawa prac o krajach i sławnych postaciach tego regionu.



W dniu 11.04.2018 Dzień kultury iberoamerykańskiej.



W dniu 11 kwietnia miał miejsce w naszej szkole dzień kultury iberoamerykańskiej.

Pierwszym akcentem promującym tą kulturę jest wystawa wspaniałych prac uczniów klas II gimnazjum w holu szkoły. Uczniowie podczas projektu edukacyjnego pt. „Kraje i sławni ludzie Ameryki Łacińskiej” przygotowali piękne plakaty przedstawiające ciekawostki danego kraju oraz sławnych postaci.

Druga wystawa jaka zdobi hol szkoły dotyczy meksykańskiej malarki – Fridy Kahlo. Prace przygotowali uczniowie klas 4-7 pod kierunkiem pani Marzeny Kozyra-Miazgi.

Uczniowie klas VII i II gimnazjum wzięli też udział w warsztatach promujących język hiszpański, kulturę i sztukę iberyjską.

Dzień zaczął się od warsztatów tanecznych – lekcję energicznej bachaty (odmiana salsy) poprowadziła pani Weronika Zalewicz.

Kolejny warsztat, poprowadzony przez instruktora szkoły tańca, przybliżył uczniom podstawowe kroki czaczy.

Podczas kolejnych lekcji uczniowie wzięli udział w spotkaniach z przedstawicielami instytutu Casa de Espańa. Rodowita Kostarykanka – pani Andrea Rojas podczas ciekawej prezentacji multimedialnej pokazała jak różnorodnym i niezwykłym krajem jest Kostaryka.

Następnie pochodzący z Argentyny pan Ariel Ramirez zaprezentował ciekawostki, historię i zwyczaje swojej ojczyzny.

Ostatnim punktem programu były warsztaty kulinarne podczas których uczniowie klas II gim przygotowali przekąski kuchni meksykańskiej. Tortilla, guacamole, tacos czy sałatka meksykańska to tylko niektóre z dań, których można było spróbować podczas dnia otwartego szkoły podstawowej.

Dzień obfitował w wiele ciekawych wydarzeń i z pewnością przybliżył uczniom niezwykłą kulturę krajów Ameryki Łacińskiej oraz zmotywował do dalszej nauki języka hiszpańskiego.

Zdjęcia z wydarzenia dostępne na stronie szkoły.


 

 26.04.2018

WARSZTATY KULINARNE – KUCHNIA MEKSYKAŃSKA. SLOW FOOD.


W dniu 26 kwietnia uczniowie klas II b i c gimnazjum wzięli udział w warsztatach kulinarnych w restauracji Slow Food. W tym roku były to warsztaty dotyczące kuchni meksykańskiej.

Uczniowie pod okiem profesjonalnych kucharzy poznawali najbardziej znane dania Meksyku. Przygotowali aromatyczne burrito z sałatką, pikantne danie główne czyli chili con carne, oraz niezwykle słodki i waniliowy deser czyli flan de vainilla.

Warsztaty były bardzo ciekawe, były świetną okazją do kreatywnego spędzenia czasu, integracji uczniów oraz poznania ciekawego aspektu kultury jakim jest kuchnia.

Zdjęcia dostępne na stronie internetowej szkoły. 









Zmieniony ( 14.05.2018. )
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
Header Pic
left unten right unten
© 2018 Zespół Szkolno Przedszkolny im. UNICEF w Bielanach Wrocławskich
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.